Ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΜΑΣ ΤΟΠΟΣ

Καλωσορίσατε στον τόπο μας. Στη Λάγκα. Η Λάγκα είναι ένα χωριό χωμένο μέσα στο δάσος, στους πρόποδες των Οντρίων και ταυτόχρονα του Γράμμου, σε ένα απαράμιλλης ομορφιάς τοπίο, στην Καστοριά. Σε όλους εσάς που παρακολουθείτε συστηματικά ή όχι τα τεκτενόμενα του χωριού μας, σας εύχομαι καλή περιήγηση. Το blog αυτό είναι καθαρά λαογραφικό και περιγραφικό τόσο της σύγχρονης όσο και της παλιάς ζωής της Λάγκας. Γιατί δεν πρέπει να χαθούν οι παραδόσεις και η ιστορία μας. Χωρίς αυτά, χωρίς να γνωρίζουμε την κληρονομιά μας, δεν μπορούμε να υπάρχουμε σαν ξεχωριστοί άνθρωποι, σαν συγχωριανοί και πηγαίνοντας πιο μακριά, ακόμα και σαν έθνος.
Καλωσορίσατε λοιπόν και ελάτε να κάνουμε βόλτα μαζί στη Λάγκα του πριν και του τώρα...

Κυριακή, 20 Ιουλίου 2014

ΑΪ -ΛΙΑΣ ΣΤΗ ΛΑΓΚΑ

Καλησπέρα φίλοι μου. Χρόνια πολλά σε όσους και όσες γιορτάζουν σήμερα. Να είστε καλά. Γιόρταζε και ο Άι- Λιας, το εκκλησάκι χαμένο μέσα στο βουνό, δίπλα από τον καταρράκτη μας. Δυστυχώς όμως, λόγω σφοδρής βροχόπτωσης των προηγούμενων ημερών, δε μπορέσαμε να βγούμε να λειτουργήσουμε εκεί, αλλά λειτουργηθήκαμε στον ιερό ναό του χωριού. Και ήταν πολύ όμορφα, γιατί το εκκλησίασμα ήταν απρόσμενα μεγάλο,περίπου 60 άνθρωποι μαζευτήκαμε. Και στο τέλος,επειδή ήταν μια όμορφη μέρα, κάναμε και μια μικρή περιήγηση στην ευρύτερη περιοχή. Έτσι, για να χορτάσουμε ακόμα περισσότερη ομορφιά του τόπου μας. Δείτε την:

Η χθεσινή αυτοψία στο δρόμο για το εκκλησάκι του Άι- Λα. Τυχαία βρήκαμε κι ένα αυτοκίνητο που είχε κολλήσει στη λάσπη προσπαθώντας να πάει στην εκκλησία. Κι έτσι βγήκε η απόφαση ότι η Θεία Λειτουργία της γιορτής θα γίνει στον Άγιο Νικόλαο.

Άποψη των Οντρίων από το δρόμο προς τον Άι- Λια.

Και πρωί πρωί αρχίζουν οι πιστοί να προσέρχονται στην θεία Λειτουργία.



Καλωσορίσματα και αγκαλιάσματα ανθρώπων που έχουν καιρό να ιδωθούν.

Προς το τέλος, ο πεντάρτος ετοιμάζεται να μοιραστεί στο εκκλησίασμα για να ακουστούν ευχές στους εορτάζοντες.

Όπως κι έγινε!












Στο καφενείο του χωριού πια, μαζεμένοι απλαμβάνουν το καφεδάκι τους και ένα γλυκάκι για το καλό της ημέρας. Ρεβανι εκμέκ!




Φυσικά οι ταμένοι του μπουρλότ βρήκαν πράσινη τσόχα κι έστησαν παρτίδα.






Μετά το καφενείο, πιάσαμε τα βουνά. Μια μικρή βόλτα στην φύση, για να τιμήσουμε τον Προφήτη Ηλία. Επισκεφτήκαμε το ναΐδριο του Αγίου Δημητρίου στο Βράχο, χαμένο μέσα στο δάσος και περιτρυγυρισμένο από υπεραιωνόβια δεντρα.


Ανάψαμε και κεράκι,βοήθειά μας.

Στη συνέχεια επισκεφτήκαμε τη λίμνη στο φράγμα του Βράχου, όπου και η φύση μας αντάμειψε πλουσιοπάροχα με τα δώρα της: απίθανη ρίγανη και μυρωδάτος δυόσμος!


Τα λάφυρά μας!

Συνεχίζοντας τη βόλτα, φτάσαμε στο νταμάρι του φράγματος. Η θέα είναι απίστευτη!

Φίλοι μου, κάθε μέρα στο χωριό είναι μοναδική. Δεν φτάνει μια μέρα για να δούμε τα κάλλη της και να την χορτάσουμε. Όμως, κάθε μέρα είναι κέρδος για τη ζωή μας. Ας μην αφήνουμε ούτε μια ευκαιρία ανεκμετάλλευτη!
ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΝΑ ΕΧΕΤΕ!

Κυριακή, 13 Ιουλίου 2014

ΜΙΑ ΞΑΦΝΙΚΗ ΒΟΛΤΑ ΣΤΑ ΟΝΤΡΙΑ

Καλήμερα φίλοι μου. Χθες την Κυριακή 13 Ιουνίου μας προέκυψε μια βόλτα στα Όντρια. Φυσικά δεν αρνηθήκαμε την ευκαιρία, κι έστω και λίγοι που ήμαστε, ετοιμαστήκαμε και... δρόμο. Δε θέλω να σας πω πολλά για την εκδρομή αυτή, παρά μόνο να σας δείξω πως περάσαμε, τη διαδρομή που κάναμε και μακάρι να αξιωθούμε να την επαναλάβουμε. Και να σας έχουμε μαζί μας.
Αρχίζει η εκστρατεία!


Ο οδηγός μας προπορεύεται!

Και το καλό κατευόδιο του κόσμου.

Πάμε να κατακτήσουμε την κορυφή!


Η θέα από την διαδρομή είναι απίστευτη! Διακρίνεται ο Άι- Λιας, μεγάλη η χάρη του!

Και μια γραφική παλιά ποτίστρα για τα ζωντανά πιο παλαιών εποχών.


Ανακαλύψαμε και λεφτόκαρα! (άγρια φουντούκια)



Και προχωράμε...

Και τα σκυλιά του κοπαδιού.


Και περισσότερα σκυλιά του κοπαδιού!

Ευτυχώς ο τσοπάνης είναι εκεί κοντά!


Και το κοπάδι.


Γνωριμία με τις κατσίκες!




Ανακαλύψαμε και μπαλανούτσκες! (άγριες φράουλες)




Και δε λέμε να σταματήσουμε το φαγητό...



Διακρίνεται στο βάθος η Κοτύλη.



Η τελευταία ανηφόρα για το Ούσι.



Η στάνη με τα άλογα.



Ξυπνάει παλιές αναμνήσεις.


Η στάση μας για φαγητό.



Κι άλλοι περιπατητές!


Βρήκαμε και λίγο τσάι του βουνού.



Μας χαιρέτησε και ο Αμάραντος ο χιλιοτραγουδισμενος.


Και το κατσαρόιδο, το πιο όμορφο λουλούδι του βουνού.


Η θέα είναι απίστευτη.





Η είσοδος στο Ζωνάρι.


Μπορείτε να αντιληφθείτε το μήκος του;




ΛΑΓΚΑ!!!!!!



ΚΙ ΑΛΛΗ ΛΑΓΚΑ!!!!!!





Στις πολεμίστρες...







Επιστροφή στην κορυφή, με τη λίμνη στο φράγμα του Βράχου να δηλώνει την απαράμιλλη ομορφιά της στο τοπίο!



Η Πέτρα (νυφόπετρα) Μόνο εγώ δεν ανέβηκα τελικά. Δε με πειράζει καθόλου.



Ορισμένοι είναι τόσο άνετοι που κάνουν και πλάκες.






Ο δρόμος τη επιστροφής. Το καταβάσιο προς Βράχο.


Κάπου κάπου μας καλωσόριζαν και μερικές μαρτάρες! (μανιτάρια στα λαγκιώτικα)




Και η κατάβαση συνεχίζεται.


Και ορισμένοι άρπαξαν την τούμπα τους!




Ώρα για ξεκούραση. Όπως και όπου την εννοεί ο καθένας.


Και το χιούμορ της τελευταίας ώρας.


Χαμένοι στη ζούγκλα της φτέρης. Υπέροχα!


Σαλέπι του τόπου μας.

Η δακτυλίδα άρχισε ν' ανθίζει. Άργησε φέτος.


Ο ιερός ναός του Βράχου. Φτάσαμε στον πολιτισμό!!!

Ξεδιψάσαμε στη βρυσούλα του ναού. Ευχαριστούμε.

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ!